اشعار که سروده اینجانب می باشد

بیر گون اوتودوم که نمازی قیلام الله میلن

نه نمازی که قلوب جسممیلن جانمیلن

 

ایستدیم باشلیام آخ ربمی ناظر گوردوم

اوندا بیلدیم که گرک فارغ اولام جانیمیلن

 

جانمی یکسره فاسق اوقدر نالایق

شرمیم اولدور دانیشام ربیملن جانمیلن

 

بیر قدر تانری چاغیردی اوزونه منلی ساری

اوندا گوردوم که نقر شرم دی دلدارمنلن

 

ایستدیم باشلیام آخرده گنه ده دوردوم

شرط چوخ دور من اولام همدم دلدارملن

 

دوز اولوب دوز دانشاخ دوزده فکرلنسم من

اوندا لایق اولارام چاتماغا معبودمیلن

 

غیبت و فتنه و حتی یرشخدن گوردوم

هامودان فارغ اولام تا دانشام یارمیلن

 

گجه گوندوز اوتودوم صبحه تکی بلکه دیم

من سنین بنده وم آخ بو قولار افکارمیلن

 

سنیلن من دانشام آخ اولا بولمز ممکن

دیدی سالم یاشاسان ، قاچ ، قولار افکارویلن

 

 

من سنه فخر ایدیرم سن نه سبب آنلامادین

یولی گوردین که قاید ، توبه ایمانولن

 

چوخ چالشدیم که دیییم من ب بسم الله

اولمادی ممکن آخر دانشام یارمیلن

 

Mmmmmmmmmmm

 

گینه آغلادی منی اوز ایلمین آغلاماسی

اوزونونگین اوتویوب اوزگیه بیل باغلاماسی

 

اوزونه باخسا اگر فخر و غرور فان تالدیر

نیلیم آخ دوشونمیر دوشنیب آغلاماسی

 

آیرسن گوردی بویوک اوزونی اسکیح قاندی

اوزونی ساتدی یادا یاد اوزون آنلاماسی

 

سس لیوب قیشقدیم آخرده نفسدن دوشدوم

قانمیوب قان مویا جاخدور نه سبب آغلاماسی

Mmmmmmmmmmmmmmmmm

 

 

 

گجه لر تک اوتویوب سوز یا زاسان علمی وار

اوز اوزونده اوتویوب سیر ادسن علمی وار

 

اوزمانیکه هامو یدی یو خیلن همدم

تانرویلن تک الوب تک قالاسان عالمی وار

 

گجه نصفنده یقین تانری سچیر سوزلروی

تانرویلن تک اولوب تک قالاسان علمی وار

 

اوزمانیکه قارنلخ گجه ده اولماز آی

چایدا ولدوز اوزونی گور ماغنین علمی وار

 

اوزمانیکه بیری توخلوخدان سانجلانیر

 سنده نصف گجه ده آج قالاسان علمی وار

 

اوزمانیکه هامو اولموشه بنزیر یک سر

درد و غمدن توکولوب پادلاناسان علمی وار

 

سن دانشسان اشیدرسن جوابین اولسا خمار

سن خمار ایچره آیغ اولماغنین عالمی وار

 

وزمانیکه هامو تانرنی یاددان چخادوب

تانرویلن تک اولوب تک قالاسان علمی وار

 

 گجه باخدیم من اویاخ بیرده گوچه ده اوغری

اوغرینان اوتویوب درد لنسن علمی وار

 

اوزمانیکه خدا سولیر درد لر ایشیده

تانرویلن تک اولوب تک قالاسان عالمی وار

 

گجه لر باخسا گوزون سوت کوری سن گوروسن

اوز ایچینده داشاسان پاتلیاسان عالمی وار

 

هممولار سسلیری تانرنی ،یوخ ، اما خبر

سن اونیلن اوتویوب اولماغنین عالمی وار

 

 گجه لر صبحه کیمون من یازارم قور تولماز

گجه صبحه جان اویاخ قالماغنین علمی وار

 

گجه قالسان سن اویاخ چشمه معبودا چاتار

تانروا سن چاتاسان چاتماغنین عالمی وار

 

Mmmmmmmmmmmmmm

 

 

دنیاده هر نه اولوب دور بشر گچوب گدر

دریا اولوب داغا دونموش گچوب گدر

 

بو دنیانین عادتی دیر که دایانمیوب

هیچ واقت دایانمیوب گنه دورماز گچوب گدر

 

دنیا سنین اولا سنه قالماز گچوب گدر

حوری سنین اولا گنه قالماز گچر گدر

 

عمرین بویو مراد سنیلن اولوب اولا

بیر گون مرادین اولانماز گچوب گدر

 

شاه لار گلوب قالا دائم گچر گدر

دنیانی دولدیوب قانا دائم گچر گدر

 

اوشاق قاتین اوقدر انسانلار اولدیوب

ظلمیله دولوسادا جهانی گچوب گدر

 

         بنام آنکه رحمان الرحیم است                    ز رحمانش جهانی در امین است

         بود ذات اش رحیم و رحم ورحمت               همانا رحمت اش للعالمین است

 

          بنام آنکه ملک یوم دین است                     همان یومی که دنیا را یمین است

         همه ذاتش تجلی است و نیکی                   زنیکی عشق او هم یک امین است

 

          امینی که جهان را بارور ساخت               خدا هم عاشق روی امین است

         به ایاک نعبدش مست هستم                      همان مستی که ذات العالمین است

 

          صراط مستقیم اش راه ما است                  که دیگر راهها اندر کمین است

         ز انعمت اش بود سیراب گیتی                 همه انعام ذات اش در یقین است

 

          ز مغضوبش همیشه در حراسم                 اگر چه نیک می دانم امین است

          هر آنکه دائما ترسم بر آن است                والضالین والضالین لین است

 

          خدایا حرمت سوره حمدت                      همان سوره که نور الخالقین است

          خودت دل های ما را پاک گردان             و گرنه تور ابلیسان کمین است

 

 

 

 

 

محمد نور چشم آفرینش                                 بود تنها چراغ راه بینش

چراغی که همه محتاج اویند                           همین باشد که راز آفرینش

 

جهان بی او یقین برپا نمی شد                       دل خالق که دیگر وا نمی شد

خدایا سجده کردم برمحمد                             همان که عشق پاک آفرینش

 

زمانی که خدا خلق جهان کرد                     سماوات و جهان را بیکران کرد

بشر تاریخ را در می نوردید                       محمد بود عشق آفرینش

 

هزاران انبیائ در طول تاریخ                    پیام آور شدند از سوی خالق

رسانند تا بشر را سوی ساحل                   ولی ممکن نشد از باب بینش

 

چراغی را گرفتند دست در دست              از انسان و ملائک جن سرمست

اگر آدم اگر حوا بیامد                          ولی ممکن نشد حمل آفرینش

 

چرا که آسمان عاجز بماند                   چطور انسان بود با جان کوچک

ولی خلقت نیازش می نماید                 رهی بنمایدش نیست بینش

 

لذا نوح آمد و با کشتی خود               ولی کشتی چه باشد با آ فرینش

کلیم الله آمد با هزاران                     نشان و معجزه و را بینش

 

رهی سخت و هزاران رنج و درد و                    نشد کامل چراغ آفرینش

رسیده نوبت عزت به عیسی      که باشد روح پاک حق تعالی

 

چراغی شد برای رهنمایی               ولی کامل نش آن راه بینش

خلیل الله آمد سوی گیتی                 خودش دانست این مشک چه دیدی

 

پسر را ذبح خالق کرد اما              نشد ممکن کمال آفرینش

همه انبیائ از نور اویند               مقدس محترم از سوی اویند

 

همه زحمت کشیدند تا بشر را        مسیرش را دهند در راه بینش

ولی آنکه توان حمل ان داشت     همانا باشد که خالق دوستش داشت

 

به واضح گفته است خالق که باشد      محمد رهنمایی آفرینش

 

             

 

 

 

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 12 بازدید